ਦਿਲੋਂ ਗ਼ਮਾਂ ਦਾ ਉੱਠਦਾ ਭੁਚਾਲ ਆਉਂਦਾ।
ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਖੁਦਕਸ਼ੀ ਕਰਨ ਦਾ ਖਿਆਲ ਆਉਂਦਾ।
ਮੈਨੂੰ ਉਜਾਲਾ ਦਿੰਦੀ ਸ਼ਮਾ ਚੰਗੀ ਲਗਦੀ
ਚਾਨਣ ਅਸੁਹਾਵਾਂ ਲਗਦਾ ਤਾਂ ਬੁਝਾ ਮਸ਼ਾਲ ਆਉਂਦਾ।
ਉਹਦੀ ਤਸਵੀਰ ਤੱਕਣ ਨੂੰ ਜੀਅ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ
ਤੱਕਕੇ ਤਕਲੀਫ ਹੁੰਦੀ ਦਿਲੀਂ ਉਬਾਲ ਆਉਂਦਾ।
ਪੱਟਕੇ ਝਿੰਮਣੇ ਪਲਕਾਂ ਨੂੰ ਝੁਕਾਈ ਰੱਖਦਾ
ਟੁੱਟਦੇ ਜਾਂਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹ ਹੰਝੂਆਂ ਦਾ ਨਕਾਲ ਆਉਂਦਾ।
ਜਿਉਣ ਦੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਮੇਰੀ ਪੀੜਾਂ ਖਾਧੀ
ਸੱਦਾ ਭੇਜੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕਾਲ ਆਉਂਦਾ।

ਮੇਰਾ ਨਾ ਕਸੂਰ ਜੇ ਪੀਕੇ ਹੋਸ਼ ਗੁਆਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਬਿਰਹੋਂ ਦਾ ਸਤਾਇਆ ਹਾਂ ਗ਼ਮਾਂ ਤੋਂ ਘਬਰਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਕਈ ਡੂੰਘੇ ਅਰਥ ਕੱਢਦੇ ਨੇ ਕਵੀ
ਟੁੱਟੇ ਦਿਲ ਦਾ ਗ਼ਮ ਇਸਦਾ ਮਾਅਨਾ ਦੁਹਰਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਆਸ਼ਿਕਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਤੇ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਂਦੇ ਐ ਚਿੱਤਰਕਾਰ
ਮੈਂ ਆਸ਼ਿਕਾਂ ਦੀ ਦਰਦ ਭਰੀ ਤਸਵੀਰ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਹੁਸੀਨ ਚਿਹਰੇ ਦੇਖਕੇ ਬੁੱਤਘਾੜੇ ਬੁੱਤ ਘੜ ਦਿੰਦੇ ਨੇ
ਬੇਵਫ਼ਾ ਰੂਪ ਦੇਖ ਇੰਨਾਂ ਦਾ ਮੈਂ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਕੁਝ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦੇ ਲੋਕੀਂ ਮੁਹੱਬਤ ਦੀ ਉਪਮਾ ਦੇ
ਮੁਹੱਬਤ ਦੀ ਪੀੜਾ ਦਾ ਗੀਤ ਮੈਂ ਗੁਣਗੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਝੀਲਾਂ ਤੇ ਜਾਣ ਪ੍ਰੇਮੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣ ਮਿਲਣ ਦੀ
ਮੈਂ ਕਰਮਾਂ - ਜਲਿਆ ਜਾਮ ਵਿੱਚ ਮੂੰਹ ਛੁਪਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਜੋੜੇ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਖੁਦਾ ਕੋਲ ਕਰਨ ਸਿਜਦੇ
ਜਿੰਦਗੀ ਮੁਕਾਨ ਲਈ ਮੈਂ ਸਿਰ ਝੁਕਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।

ਦਿਲ ਦਾ ਬੀਮਾਰ ਆਸ਼ਿਕ ਮੇਰੇ ਯਾਰਾਨੇ ਛੁੱਟ ਗਏ।
ਮੈਂ ਇੱਕ ਵੀਰਾਨ ਝਰਨਾ ਜੀਹਦੇ ਪਾਣੀ ਸੁੱਕ ਗਏ।
ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਤੇ ਬਰਫ ਖੁਰ ਗਈ ਜਦੋਂ
ਮੇਰੇ ਮਹਿਬੂਬ ਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹੋਂ ਪ੍ਰੇਮ-ਤਰਾਨੇ ਰੁਕ ਗਏ।
ਇਸ ਛਾਤੀ ਦੇ ਉੱਪਰ ਚੀਲਾਂ ਦੇ ਟਾਹਣੇ ਡਿੱਗੇ
ਯਾਰ ਮੁੱਖ ਛਿਪਾਕੇ ਕਤਲ ਕਰਨ ਲਈ ਝੁਕ ਗਏ।
ਭਾਰੇ ਪੱਥਰ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਢਲਕੇ ਰਾਹ ਰੋਕ ਖ਼ੜੇ
ਬੇਵਫਾ ਯਾਰਾਂ ਘਾਇਲ ਛੱਡਿਆ ਸ਼ਾਇਦ ਵਾਰ ਉੱਕ ਗਏ।
ਕੁਝ ਪਿਆਲੇ ਦੇ ਯਾਰ ਮੇਰਾ ਲਹੂ ਪੀਣ ਵਾਲੇ
ਨਫ਼ਰਤ ਨਾਲ ਨੱਕ ਚੜ੍ਹਾਕੇ ਮੂੰਹ ਉੱਤੇ ਥੁੱਕ ਗਏ।
ਤਨ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਬਿਨਾਂ ਮੱਛੀਆਂ ਤੜਫ ਤੜਫ ਮਰਦੀਆਂ
ਪੱਕੇ ਜਖਮਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਕੇ ਵੈਦ ਘਰੇ ਲੁਕ ਗਏ।
ਮਸਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਜਗ੍ਹਾ ਮੁੱਕੀ ਲੱਕੜਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਿੱਲੀਆਂ
ਭਰਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਹਾਜਰ ਸੁਕਿਆਂ ਲਈ ਮੁੱਕ ਗਏ।

ਤੁਸਾਂ ਨੇ ਕੀਤੀ ਬੇਵਫਾਈ ਤਾਂ ਹੋਇਆ ਕੀ।
ਮੇਰੇ ਅਰਮਾਨੀ ਖੇਹ ਉਡਾਈ ਤਾਂ ਹੋਇਆ ਕੀ।
ਗ਼ਮਾਂ ਤਾਂ ਸਾਥ ਮੇਰਾ ਅੰਤ ਤੀਕ ਦਿੱਤਾ
ਖੁਸ਼ੀ ਬਣ ਗਈ ਪਰਾਈ ਤਾਂ ਹੋਇਆ ਕੀ।
ਨਿੱਤ ਤੇਰਿਆਂ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ
ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਜੇ ਆਈ ਤਾਂ ਹੋਇਆ ਕੀ।
ਆਸ਼ਿਕ ਕਈ ਰੋਜ਼ ਵਿੱਛੜਦੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ
ਤੂੰ ਨਾ ਸੌਂਹ ਪੁਗਾਈ ਤਾਂ ਹੋਇਆ ਕੀ।
ਮੇਰੀ ਅਰਥੀ ਤੇ ਵੈਣ ਪਾਏ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ
ਤੇਰੇ ਦਰ ਗੂੰਜੀ ਸ਼ਹਿਨਾਈ ਤਾਂ ਹੋਇਆ ਕੀ।
ਅਸੀਂ ਚਿਤਾ ਉੱਤੇ ਲੇਟੇ ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਮਾਰੇ
ਡੋਲੀ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮੁਸਕਾਈ ਤਾਂ ਹੋਇਆ ਕੀ।